مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت
خرابم می کند هر دم فریب چشم جادویت
تو گر خواهی که جاویدان جهان یکسر بیارایی
صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت
وگر رسم فنا خواهی که ازعالم براندازی
برافشان تا فرو ریزد هزاران جان ز هر مویت

من و باد صبا، مسکین دو سرگردان بی حاصل،
من از افسون چشمت مست و او از بوی گیسویت.
| مهدی محسنی | Others |  |

<

TrackBack

Comments


بی خیال جاده خاکی !

انوش شاپوری || September 1, 2006 6:48 PM


کار جالبی - نگاتیو - کردی آقا . اختصاص یک آدرس به فتو بلاگ و طبق معمول تصاویری که میدونم حرف دارند . ارتباط شعر و عکس این پست رو متوجه نشدم . اگر چه به حال و هوای جنگ و سربازی میخورد و احتمالا شهادت ! .
درود

پوتین || September 1, 2006 7:51 PM


فقط یاد و یاد و یادگارهائی که امروز متاسفانه کسی براشون ارزشی قائل نیست!!!

مرجان || September 2, 2006 3:21 AM